Dziękujemy, teraz zawsze będziesz na bieżąco!
Chiara Parenti, autorka książki "Sztuka sięgania gwiazd", o której miałyśmy przyjemność porozmawiać na ostatnim spotkaniu DKK w Skidziniu, od najmłodszych lat czuła lęk przed wszystkim: ciemnością, pająkami, mówieniem tego, co myśli... Jej osobiste doświadczenia stały się inspiracją do napisania ww. powieści. Główną bohaterką jest Sole, młoda, delikatna i wrażliwa dziewczyna z małego włoskiego miasteczka. Tutaj mieszka, tutaj pracuje, tutaj skupia się cały jej świat, a wszechogarniający ją strach i unikanie niebezpieczeństw czyni jej życie, każdy kolejny dzień monotonnym i jakże przewidywalnym. Najbliższa przyjaciółka, Stella jest jej kompletnym przeciwieństwem – szaloną, czerpiącą z życia pełnymi garściami dziewczyną, która usilnie stara się nakłonić Sole do zmian i pokonania swoich lęków i słabości. Niestety – z marnym skutkiem. Kiedy Stella ginie w dramatycznych okolicznościach, do pogrążonej w rozpaczy Sol dociera prezent urodzinowy – pakiet: skok ze spadochronem oraz ostatnia wiadomość od przyjaciółki: „Musisz wybiec życiu naprzeciw! Zdziwisz się, co jesteś w stanie zrobić! Żyj, dopóki jesteś żywa!” Dziewczyna postanawia spełnić prośbę koleżanki. Sporządza listę stu rzeczy, których wykonania boi się najbardziej, ale jednocześnie zawsze bardzo pragnęła. Punkt 1. Skok ze spadochronem :). Jak ten projekt wpłynie na życie naszej bohaterki? Czy uda jej się wykonać wszystkie założenia?
Zapraszamy do lektury!
I jeszcze kilka cytatów autorki:
„To normalne, że marzenia przerażają. Ważne, by były większe od strachu...".
„Pomyślałam i zrozumiałam, że nie powinnam się bać niepowodzenia, bo prawdziwa porażka to w ogóle nie spróbować. Jeśli nie damy szansy swoim marzeniom, niby jak mamy je zrealizować”.
„Strach jest zaraźliwy, ale odwaga też taka jest”.
„A wiesz, w jaki sposób przezwycięża się strach? Robiąc właśnie to, czego się boisz”.
„Strach jest krzywym zwierciadłem, które pokazuje nam rzeczy brzydszymi niż są naprawdę, a ja na własnej skórze przekonałam się, że znacznie więcej jest rzeczy, które nas przerażają, niż tych rzeczywiście niebezpiecznych. Całkowicie zmieniło się moje postrzeganie strachu : dziś jest on sposobnością, by odkryć nowe emocje, poszerzyć granice i przekroczyć bariery. A gdy zmienia się stosunek do strachu, zmienia się też postawa życiowa. Odkryłam, że jestem z siebie dumna. Bo ciągle próbuję, nawet jeśli czasem nic z tego nie wychodzi”.
Na kolejne spotkanie zapraszamy 26 kwietnia, o godz. 17.00. Porozmawiamy o książce Ch. Fraziera "Szepty lasu".